
بعضی وقتا شده یه چیزایی رو ببینی و نتونی تاسف و عصبانیت خودتو در مورد اون موارد بیان کنی؟ برای من که کم اتفاق نیافتاده یکی از این موارد که بهونه نوشتن این چند خط شد بدعتهاییه که به نام دین وارد زند گی امروز ما شده و چون تقدس پیدا کردن مقابله کردن با این موارد خیلی سخته و کسی که فکر چنین کاری به سرش بزنه سریع محکوم به مقابله با شریعت و سنت میشه یکی از این موارد بعضی از آداب سخیفانه عزاداری در ماه محرمه مثلا این علمهای چندین تیغه که هرچه تیغه هایش بیشتر باشه اون هیئت و دسته ریشه دار تر و ارادتشون به حضرت بیشتره !
یکی دیگه انواع آلات موسیقی که در دسته جات زنجیر زنی مورد استفاده قرار میگیره که اونم هرچه صدا و اندازه وتعداد این ادوات بیشتر باشه نشان از درجه خلوص نیت عزادارن داره و یه وقت نباید به ذهن کسی خطور کنه که خدایی نکرده در اثر چشم و همچشمی دو هیئت در یک محله ...
بعضی از خیمه هایی که به نام خیمه عزای حضرت سید الشهدا (ع) تو گوشه کنار هر محله ای این روزا به پاشده . میدانم و حاضرم در این مورد سوگند بخورم که جز معصیت در بعضی از این خیمه ها هیچ اتفاق دیگری نمیافته که یکیش اینه که شده پاتوق آقاپسرا و دختر خانمهایی که به بهانه شرکت در مراسم عزاداری از خونه زدن بیرون و خانواده به خودشون دست مریزاد میگند که الحمدلله بچه مون هم عاقبت بخیر شده...
یه مورد دیگه سد معبر کردن که دیگه تو این یکی حق الناس خوابیده ، چه بسا بیمارانی که در ترافیک این سد معابر اوضاعشون وخیمتر بشه ...
البته مجالس عزادری حضرت سید الشهدا که با خلوص نیت وبسیار با شکوه برگزار میشه هم کم نیست (الحمدلله)
حرف زیاده برای گفتن و حوصله مخاطبان محدود به همین مقدار بسنده می کنم خلاصه اینکه خیلی باید حواسمون جمع باشه که برای چه شخصیت والایی عزاداری می کنیم و رضایت حضرت رو در انجام امورمون به آنچه دلمان می خواهد مقدم بدانیم .
حرف آخر که در حقیقت حرف خودم نیست و مضمون حرف چند دوست و استاد صاحب معرفته و دوست دارم آویزه گوش خودم بشه و هدیه ای برای دوستان اینه : شوری که همراهش شعورمان زیاد نشود نه به درد دنیایمان می خورد نه آخرت .
پی نوشت
میلاد حضرت مسیح مبارک باشه
صد مرده ،زنده می شود از عشق تو حسین(ع)
ارباب ما معلم عیسی بـــن مــریم است
عیــسی اگر در آخر عمرش به عرش رفت
قنداقه ی حـسین(ع) شرف عرش اعظم است
با یوســفـــش مقایسه کردند نگار گفت
او شاه مصر باشد این شاه عالـــــم است
یکی از دوستان مسیحای دل٫ً چشمه عشق (خواهر گرامیمان سرور) برای مدتی که نمی دونم چقدر طول میکشه و امیدوارم خیلی طولانی نباشه می خواد از جمع وبلاگنویسان خارج بشه که غرض از نوشتن این پی نوشت تشکر از ایشونه بابت همه مطالب زیبایی که ما را میهمان کرد و همه احساسات معنوی و مثبتی که در این چند وقت به ما منتقل کرد خواهر خوبم به یاد همه خوبی هاتون بوده و خواهیم بود شما هم در مناجات های نابتون من و همه دوستان وبلاگ نویس رو فراموش نکن متشکرم .