ستاره​ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دل رمیده ما را انیس و مونس شد

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت

به غمزه مساله آموز صد مدرس شد

وقال الرسول یا رب ان قومی اتخذوا هذا القرآن مهجورا

و پیامبر عرضه داشت پروردگارا قوم من قرآن را رها کرده اند

(آیه ۳۰ سوره مبارکه فرقان)

پیامبر اکرم در آخرین لحظات عمر شریفشان به حفظ و پیروی دو امانت گرانبها برای امتشان بسیار سفارش نمودند یکی قرآن و دیگری عترت و اهل بیتشان ولی دردناک است که امروز کتاب آسمانیمان تبدیل به یک کتاب تشریفاتی پای سفره عقد و سفره هفت سین نوروز و در طبقی بالای سر مسافر و در دست همراهان بیماران در بیمارستان و مجالس ختم تنها کاربردهای این کتاب شریف  شده است.

چه خوب است که این پست سر منشآ حسنه ای باشد تا بیشتر از این کتاب انسان ساز بهره بریم

حداقل با تلاوت یک صفحه قرآن در روز و تدبر در آیات آن از زمره کسانی نباشیم که پیامبر عظیم الشان اسلام به دلیل مهجور گذاشتن قرآن از آنان به خدا شکایت بردند.

 از امروز مسیحای دل با کمک همسرم خانم حبیبی به روز میشه و این هم اولین پست ایشون:

اگر (تمکن کفار از مواهب مادی )سبب نمی شد که همه مردم امت واحد (گمراهی) شوند ، ما برای کسانی که به (خداوند) رحمان کافر می شدند خانه هایی قرار می دادیم با سقفهایی از نقره و نردبانهایی که از آن بالا روند وبرای خانه های آنها در ها و تختهایی (زیبا و نقره ای ) قرار میدادیم که بر آن تکیه کنند و انواع وسایل تجملی.

 ولی تمام اینها متاع زندگی دنیاست و آخرت نزد پروردگارت از آن پرهیزگاران است( سوره مبارکه زخرف آیات 33- 34 -35)

با یاری خدا اولین پستم رو با کلامی از او که خیلی برای خودم جالب بوده شروع میکنم

و اون اینکه سعی کنیم ارزشهای مادی ما رو از اصلمون( اینکه از کجا اومدیم و قراره به کجا بریم) غافل نکنه.