پس از متلاشي شدن شبكه اينترنتي سايتهاي مستهجن(۲۹ اسفند )، ايميلي از سوي فردي برايم ارسال شد كه ميگويد از مشتريان ثابت سايتهاي مستهجن بوده و اكنون از كار خود پشيمان است.
اين فرد در بخشي از نامه خود با اشاره به افشاي هويت واقعي سايتهاي مستهجن، نوشت: " اين نامه رو من اول براي دل خودم نوشتم ولي بعد از اينكه به طور اتفاقي به وبلاگ شما اومدم و نزديك بودن شما رو بعنوان يه خبرنگار به بازديد كنندههاي وبلاگتون ديدم تصميم گرفتم كه اون رو براي شما بفرستم...
متن كامل دردنوشته اين قرباني سايتهاي مستهجن - كه ايميل وي نزد بنده محفوظ است- به اين شرح است:
" در حقيقت كساني كه كفر را به بهاي ايمان خريدند هرگز به خداوند هيچ زياني نخواهند رسانيد و براي آنان عذابي دردناك است "
تا حالا هيچ جمله اي اينقدر منو تحت تاثير خودش قرار نداده بود . نميدونم الان كه اين رو مينويسم كسي اينو ميخونه يا نه؟ اصلا كسي اهميتي به اين نوشته ي من ميده يا نه. اما الان كه پر از گناهم و تازه متوجه شدم كه چي كار كردم و با چه افرادي طرف بودم شديدا ناراحتم . ايكاش هيچوقت وسوسه نمي شدم به اينكه وارد اين سايت ها بشم.
الان كه فكر ميكنم مي بينم كه عضويت در اين سايت ها هيچ چيزي به من نداد . هيچ چيزي به من نداد و از طرفي توي همين مدت كوتاه كه عضو اين سايت ها بودم انسانيت من رو تا حدودي ازم گرفت و موجب شد تا خودم رو گم كنم . چيزي رو كه خانواده ي من طي ساليان سال به من ياد دادن رو يكباره فراموش كنم.راستش من ضعيف بودم و شخص ديگه اي رو مقصر نميدونم . تمام اين سايت ها با قوت و توان اعضا هست كه جون ميگيرن و اگه من و خيلي هاي ديگه خودمون رو كنترل ميكرديم و پذيراي شكست براي يك لحظه خوشي نمي شديم هيچوقت اين سايت ها اينقدر گسترش پيدا نميكردن.
خيلي از ماها كه از اعضاي اين سايت ها بوديم بيشتر براي سرگرمي و گذروندن لحظه هاي زندگي مدام به فعاليت در سايت مشغول بوديم و من خوشحالم از اينكه با فعاليتهاي من آبروي هيچ انساني نرفت و خوشحالم كه ناموس كسي به دست من به بازيچهاي براي هوس بازان تبديل نشد. من خاك پاي سيد الشهدا هستم ولي انگار كه كور شده باشم، هيچ چيزي از اهانت به ايشون رو نديدم. من متوجه اين توهين به ايشون و همچنين شخص بزرگي مثل حضرت امام خميني نشدم. من خودم به شخصه ديدم فردي رو كه اين بزرگواران و مقدسات اهانت كرد و كور شد. حالا ديگه نميدونم چه طوري ماه محرم امسال سرم رو بالا بگيرم و توي هيئتش سينه زني كنم؛ مني كه تو گرداب اسير شدم، اونهم بدست خودم.
بهتر بگم كه ما مديران اصلي سايت رو نشناختيم . همه ما مسلمان هستيم و اگه هم نباشيم به خدا ايمان داريم و واي بر مني كه اينقدر خودم رو آلوده گناه كردم و توي سايت هايي فعاليت كردم كه به سيد الشهدا و امامان معصوم اهانت كردن.
راستش من مشكل كمبود دوست داشتم. يعني با اينكه سعي ميكردم با همه مهربون باشم اما دوست و رفيق كم داشتم و اين منو عذاب ميداد و وقتي كه با سايت و جو به ظاهر آرامش بخش اون مواجه شدم، احساس كردم كه اين همون چيزيه كه كم داشتم. وقتي كه اون آيه قرآني رو به جاي صفحه اصلي سايت ديدم [سپاه پاسداران پس از هك كردن سايتهاي مستهجن، آيه اي از قرآن بر روي صفحات آنها قرار داده است] يك لحظه به خودم اومدم و عميقا به اين آيه فكر كردم؛
ايكاش خيلي وقت پيش تر به خودم ميومدم و يه شب با خودم خلوت ميكردم و مشكلاتمو بين خودم و خداي خودم حل ميكردم نه اينكه نمك رو به جاي مرحم به زخمم بپاشم و سوز زخمم رو وقتي حس كنم كه ديگه كار از كار گذشته.
حتما وقتي كه اين متن رو ميخونيد ميگيد كه طرف هر كاري دلش خواسته كرده و خوشيهاي خودشو انجام داده و اون لحظه اي كه توي سايت بوده به ياد خدا و پشيماني نبوده و حالا كه سايت ها مسدود شدن يكدفعه به ياد خدا افتاده. من به همه اينهايي كه اين حرف رو بزنن حق ميدم و هيچ جوابي ندارم بهشون بدم . شايد اگه خيلي از بحران هاي روحي و رواني نوجواني و جواني وجود نداشتند هيچ كدوم از ماها به اون سايت ها نمي رفتيم.
امشب ياد زماني افتادم كه نماز ميخوندم و ياد روزهايي افتادم كه توي مسابقات قرآني مقام كسب مي كردم. خودم رو از نظر روحي مقايسه كردم با زمان حالم و چيزي جز پشيماني رو احساس نكردم.
بيش از ده هزار سايت اينترنتي سرگرم فعاليت تخريبي عليه دين مبين اسلام و مسلمانان هستند. اين جمله رو عينا از سايت گرداب خوندم و متوجه شدم كه چه ديني دارم و بايد با چنگ و دندون ازش محافظت كنم.
ذهنيت من از مديران سايت ها افرادي بود با سن هاي كم و از نوع و جنس خودم ولي حالا كه عكس ها رو مشاهده كردم و اونها رو با او چيزي كه در ذهنم بود مقايسه كردم متوجه شدم كه در چه خواب غفلتي به سر ميبردم.
اميدوارم كه ديگه سايت هاي اين چنيني ايجاد نشن و افرادي كه قصد ايجاد اين سايت ها رو دارن، منصرف بشن و به خودشون بيان و با اينكار نفرين ميليون ها انسان رو براي خودشون قرار ندن. شيطان خيلي با نفوذتر از اون چيزيه كه در ذهن من بود. در قالب يك سايت، در قالب يك عكس، درقالب يه موسيقي، در قالب يه حرف و يه كلام ساده.
از خدا ميخوام كه همه ما رو كه قرباني سادگي و مشكلات شخصي خودمون شديم رو ببخشه. چه بسا دختران و پسران ساده و خوبي كه در اين پنج سال برپايي اين سايت ها آبروشون رفت و مسير زندگي اونها تا آخر عمر تغيير پيدا كرد.
و باز هم خدا رو شكر ميكنم كه من عامل آبرو ريزي حتي يك نفر نشدم و گرنه هيچ وقت خودم رو نمي بخشيدم، گرچه به اين راحتي نميتونم اين ماجرا رو فراموش كنم؛ امروز دعاي شش قفل رو خوندم تا شايد كمي مورد بخشايش قرار بگيرم ولي ميدونم كه اين دعاي من ذره اي به آسمان نرفت . تمام تلاشم رو ميكنم باز هم روزي برسه كه خودم رو به خدا نزديك ببينم گر چه اون به من نزديك تر از رگ گردنه.
اين نامه رو من اول براي دل خودم نوشتم ولي بعد از اينكه به طور اتفاقي به وبلاگ شما اومدم و نزديك بودن شما رو بعنوان يه خبرنگار به بازديد كننده هاي وبلاگتون ديدم تصميم گرفتم كه اون رو براي شما بفرستم.
اول خواستم بعنوان يه نظر در سايت اين مطلب رو بنويسم ولي بعد تصميم گرفتم كه ايميل بزنم براي شما.
براي ماهايي كه عضو سايت بوديم ، الان اين موضوع كه قصد مديران سايت ها برچيدن اسلام و از پا انداختن كشورمون بوده مثل يه وزنه دويست كيلويي هست كه تازه به سرمون فرود اومده.
پی نوشت
امروز متوجه شدم وبلاگ نرگسی عزیز هک شده خیلی غصه دار شدم خداکنه این هکر هر کی که هست هر چه زودتر سر عقل بیاد...
حیفه این همه لطافت و آرامش وبلاگ نرگسی نیست که تار عنکبوت حسادت روش بیافته
نو بهار است در آن کوش که خوش دل باشی
که بسی گْل بدمد باز تو در گٍل باشی
